Reactie op het ingezonden stuk van Jan Bakker op het opheffen van de biljartclub

Ik denk dat de heer Bakker het een beetje verkeerd uitlegt.

Toen ik ’t Witte Hoes weer open gooide was ik blij dat de biljartclub weer in t café terug kwam. Die bestond toen uit 7 personen, die speelden op de woensdag van 13 uur tot 17.30.

Na het eerste jaar stopte er iemand mee, toen waren er zes. De heer Bakker belde dikwijls af i.v.m. andere bezigheden waardoor er vaker vijf waren dan 6. En als de heer Bakker wel aanwezig was dan ging hij eerder weg. En regelmatig door omstandigheden viel van de 5 biljarters hier vaak ook nog 1 uit en dan heb je 4 biljarters. Die per persoon nog geen 10 euro uitgeven ,dus de 60 euro van de heer Bakker zijn betoog komt in de echte wereld meer op rond de 40 euro. Regelmatig werden er eigen hapjes meegenomen, paardeworst, kaas etc,zodat er ook geen hapjes werden besteld.. Hier heb ik niets van gezegd. Toch word er van mij verwacht dat ik de kroeg open heb op volle sterkte, gaskachel volop aan,
Op de woensdag komt er verder niemand in het café dus ik heb de biljartclub gevraagd of het ook op een andere dag zou kunnen, op de dagen dat het café wel loopt nl op donderdag, vrijdag, zaterdag en zondag. Dit was voor de heren geen optie omdat ze dan sommigen ook nog op andere biljartclub zaten, en allen hadden dan andere zaken te doen. Dus ik ben 3 jaar lang open geweest alleen voor de biljartclub. Dat betekent dat naast dat het biljart snachts moet voor verwarmen ik alles aan moet doen,want ik ben open, dus gaskachels en cv op volle hoogte staan, alle lichtpunten aan terwijl de kroeg leeg is. De biljartclub betaalde per maand 25 (geen 30!) euro . En het verhaal van een nieuw laken snap ik ook niet, want de heren hebben mij regelmatig gevraagd wanneer ik, op mijn kosten, een nieuw laken zou laten plaatsen.

Verder komt er nog bij dat er buiten de biljartclub , (en de biljartclub zelf trouwens ook niet op andere dagen), niemand, maar dan ook niemand in dit dorp of van daar buiten, het biljart gebruikte. Ik ben verantwoordelijk voor het voortbestaan van een café in een dorp met een klein inwonertal, en niet alleen voor mezelf maar ook voor de mensen die woonruimte hebben in t Witte Hoes. Met de ruimte waar het biljart stond zal ik dus proberen om meer inkomsten te genereren i.p.v. dat ik op z’n best quit speelde en er eigenlijk 3 jaar op woensdag voor een steeds kleiner wordende biljartclub vrijwillig heb gestaan.

Kortom; na gevraagd te hebben om de biljartclub te verschuiven naar een andere dag, waarop zelfs kwaad en onredelijk op gereageerd werd, het slinken van het aantal spelers, de hogere energiekosten en dalende inkomsten en zelf meegebrachte etenswaren hebben mij na lang wikken en wegen doen besluiten om het biljart weg te doen.

Marco Randazzo

Uitbater van t Witte Hoes